")
توجه امام صادق عليه‏ السلام به وضع معيشتى مردم
معصومین(علیهم السلام)

زمانى در شهر مدينه قحطى آمد و كالاها كمياب شد. مغازه‏ ها تخليه شد و قيمت‏ها بالا رفت. در اين شرايط، امام صادق عليه‏ السلام از كارگزار خود به نام «معتب» پرسيدند: «وضع بازار چطور است؟» معتب گفت: «يابن رسول الله‏! وضع بازار خوب نيست. مردم در فشار هستند» حضرت فرمودند: «چرا وضع مردم خوب نيست؟» معتب گفت: «كالا كمياب شده و قيمت‏ها افزايش يافته است» حضرت سؤال كردند: «وضع خانواده ما چطور است؟» پاسخ داد: «به لطف خداوند، وضع خانواده شما خوب است ؛ زيرا قبلا آذوقه مورد نياز براى مصرف يك سال را تهيه كرده‏ ايم و انبارهايمان پر است. در نتيجه، اين قحطى و گرانى، دامن‏گير ما نمى‏ شود»

امام صادق عليه‏ السلام فرمود: «معتب! برو در انبارها را باز كن و هر چه اندوخته‏ اى به بازار ببر و بفروش!» معتب گفت: «همه را بفروشم؟» حضرت فرمودند: «آرى». گفت: «پس از اين‏كه آذوقه هايمان را فروختم، چگونه آذوقه تهيه كنم؟» حضرت پرسيدند: «مردم چگونه آذوقه تهيه مى‏ كنند؟» گفت: «مردم با زحمت فراوان آذوقه مورد نيازشان را به قيمت گران مى‏ خرند» حضرت فرمودند: «ما هم با زحمت فراوان، آذوقه مورد نيازمان را به قيمت گران مى‏ خريم.»

اين ماجرا، يك نمونه كوچك از شيوه انديشه و زندگى اسلامى است كه در منطق و منش امام صادق عليه‏ السلام به‏ خوبى نمايان است.