")
امام علی (ع) در مقابل دشمنان
معصومین(علیهم السلام)

على  عليه ‏السلام هر چند سخت طرفدار محرومان و مستضعفان بود و اگر در حكومت او محروم، مستضعف، گرسنه، تشنه يا بى پناهى زندگى مى ‏كرد، خواب آرام به چشم او راه نمى ‏يافت، ولى از طرف ديگر در برابر دشمن بى ‏باك و نترس بود. آن حضرت در يكى از سخنرانى ‏هاى خود مى ‏فرمايد:

سوگند به خدا اگر من در ميدان جنگ با دشمن برخورد كنم در حالى كه من تنها باشم و آن‏ها همه زمين را پوشانده  باشند، من هيچ اهميتى نمى‏ دهم و كوچك‏ترين ترسى به قلب من وارد نمى ‏شود.